يادمه يه جايی خوندم که نوشتن، شبيه زايمانه. بعضی ها به سلامتی فارغ ميشن، بعضی ها نوزاد چپ و چوله تحويل ميدن، بعضی ها هم سر زا ميرن. يکی از فيلمنامه نويس های قدر هم گفته دردآور ترين زايمان ها، همانا نوشتن و تمام کردن فيلمنامه ست.
شايان ذکر است که اين دو مطلب هيچ ربطی به اين صفحه نداره و اين در روی همون پاشنه اسبق می چرخه. فقط يه خرده روغن کاری می خواست.
اگر غم لشگر انگيزد که خون عاشقان ريزد
من و ساقی به هم سازيم و باباشو ميزنيم در مياريم